رسيده ، اكثرى بلاد هندوستان در حيطهء تصرّف حضرت پادشاه جم جاه دين‌پرور سلطان جلال الدين اكبر بن [ 217 ] پادشاه مغفور محمد همايون است . اميد كه هميشه ذات خجسته‌صفات اين پادشاه عديم المثال بر سرير عزّ و اقبال متّكى و بر معارج ابهّت و اجلال مرتقى باد ، بمحمد و آله خير آل . طايفهء دوم از طوايف خمس ، سلطان حسين شرقى * است كه پادشاه جونپور « 1 » بوده و جدّ اعلاى سلطان حسين سقّاء سلطان فيروز شاه بود و اين طبقه را بربى گويند . بعد از وفات سلطان فيروز ، هواى سلطنت و فيروزى در سر ايشان افتاده به يمن تأييدات الهى از سقّايى به پادشاهى رسيدند و ولايت جونپور با توابع و لواحق بر ايشان استقرار و استمرار يافته ؛ جونپور از تبعيت دهلى بيرون آمد . در وقايع شيخ زين مسطور است كه قبل از ظهور و استيلاى سلطان بهلول لودى افغان از بهره تا بهار در تصرّف والى جونپور بود . چون سلطان بهلول بر دار الملك دهلى مستولى گشت ، تخت جونپور را نيز تسخير كرده باز تابع دهلى ساخت و تا زمان سلطان سكندر و سلطان ابراهيم حال بر اين منوال بود و زمان دولت بربيان زياده امتدادى نيافت « 2 » .

--> ( 1 ) . جونپور : شهرى است در هند كه در ايالت اوتارپرادش بر رود گومتى به فاصلهء 56 كيلومترى شمال غربى بنارس واقع است ( دايرة المعارف فارسى ) . ( 2 ) . تاريخ فرشته ، ج 2 ، ص 310 : « دولت آن دودمان در سنهء احدى و ثمانين و ثمانمائه ( 881 ) سمت انقراض پذيرفته است » .